ANA MENÜ
KATEGORİLERİM
SON YAZILARIM
ARKADAŞLARIM
BAĞLANTILARIM
BLOG SAYACI
İŞ ADRESİ
HAMİLİ LOGO YAKÎNİMDİR
BU HAMİLİ LOGO DA YAKÎNİMDİR :)
YOĞUN İSTEK ÜZERİNE :)
''HABER''iniz olsun...
BUNLAR DA FAVORİM
BLOGCUYA UYARLAMA
KAYNAK
Farkettim ki
Bizim bücürler blogumda benden ziyade yaşam buluyorlar…

Şaşırdım diyemem
zira
bu ara hayatımın her alanında bu böyle…

Sonra bu farkedişin hemen ardından
şunu hatırladım;
evet anneliğim
bazen benim elimi bırakıp birkaç adım önden yürümeye devam edebiliyor..
Oysa ben içimdeki tüm ‘’ben’’lerle el ele, kol kola
yürümeyi tercih ediyorum…
Boşta kalan elimle bizim ‘’anne’’nin yakasını tutup geriye, yamacıma çekiştirdim…
Yanımda şimdi ...

Hazır aklıma gelmişken hemen
ona odalardan birinde sessiz sedasız bekleyen
Yirmi Üç Nisan Sevgililer Günü hediyemizi
gösterdim usulca…
Hani çooooook istediğimiz…
Hani gördüğümüzde gözlerimize inanamadığımız…
Çığlıklar atarak çantasını açmadan evvel
uzunca bir süre şaşkınlık yaşadığımız

Hatta
Gözlerimizin nemini gülümsemelerimize katık yaptığımız
Hediyemizi…

ve birkaç dakika bekleyip
onun neden kaç aydır orada atıl durduğunu hatırlamasına fırsat tanıdım…
Yüzüme baktı ve gülümsedi J
Gülüştük…Sitemkar…
Malum; ufaklık yedinci ayını doldurdu bugün tarihi itibariyle..
Lakin onunla her yerde arz-ı endam edemeyebilirim…
Bana refakat edecek, çalışırken diğer odada bizim Küçük Prensi oyalayacak,
Onun bitmek tükenmek bilmeyen enerjisini paylaşırken
Benim çalışmam için gereken zamanı tahsis etmemde bana destek olacak
Bir yardımcı bulamadım henüz…
Ve dolayısıyla bu çok güzel,özel ve anlamlı olan hediyeyi de
Kul-la-na-mı-yo-rum…
Annelik :Bir – Benlik:Sıfır…
Beraberliği yakalamam lazım bir şekilde…
Şu an ise Dua haricinde çözümsüzüm..
Akerdiyonum mu…?

Vazgeçmiş değilim…
Uzun vade ertelemek ise mizacımda yer bulmaz pek…
J
Beklemedeyim…