Gece
uykuya yatmadan evvel
iki satır masal iyi geliyor
çocuk ruhuna...
Denemeyen bilemez elbette
ama
deneyenler anlar cümlenin alt yapısını...
Bizim Bücür Cadı  dillendi ya

masalları bir biri ardına sıralandırıyor

bu onu kesmiyor
masal repliklerine de ilavelerde bulunuyor artık...
''annecim dapta...dapta oku...dapta annat...''
Başka masallar kuruyoruz...
Başka masallar okuyoruz...

Masallarda şehzadeler yok artık,
Kaf Dağı bilinmeyen adres gibi...
Ne prensesler var,
ne cüceler yada devler...
İlginç bu yeni jenarasyonun masalları da...
Digital kavramlar,
bilgisayar oyununa dalıp bir türlü yatmayan çocuklar,
yuvaya giderken yolda başlarına binbir macera gelenler...

Oysa

biz başlangıç olarak

Böğürtlenimle

Ayşegül'ün arkadaşlığını tercih etmiştik...

Bilmeyen çok az kişi vardır sanırım,

1954 yılından beri Dünya üzerinde yaşayan ünlü kitap kahramanını...

Martine orjinal adına sahip

Gilbert Delahaye'nin yazdığı

-gerçi vefatından sonra seriyi Marcel'in oğlu Jean-Louis Marlier devam ettirmiş..-

Marcel Marlier'in inanılmaz bir ustalıkla çizdiği

-sanırım böyle bir çocuk kitabı çizeri bir daha dünyaya gelmemiştir...

yada

ben denk gelmedim en azından..-

Ayşegül serisi....

Bir Ramazan Şenliğinde

Başakşehir 1.Etap civarında

tevafuken bulduğum serinin büyük bir kısmını almış

ve

kuzucuğuma okumaya başlamıştım.

Doğrusu o zamanlar hiçbir şey anlamamıştı.

Ama ben kutsal bir hazine bulmuş gibiydim...

Sonrasında ise

''aşşegul..aşşegul..''

okuma heyecanı,

Ayşegül'e düşkünlüğü artmıştı.

Bunda Ayşegül Tuğsuz'un etkisini yok sayamam...

Gerçek hayatta Ayşegül isimli bir arkadaşa sahip olmak

-ki en az kitaptaki kadar şirin..

sevgili arkadaşım Nigar'ın kızı,

Bücür Cadı'mın adını dilinden hiç düşürmediği

sürekli gülümseyen

ve

 gözlerinin içi ışıl ışıl olan

bir bıcırık...-

her çocuğa nasip olmuyor..

Hasılı çocukluğumdaki imgeler
çok değişmiş artık...
Bunu
en çok
masal kitapları reyonlarında gezinirken farkediyorum...
Ya-pa, Marsık gibi yayınevleri

çocuk kitaplıklarının genişliği ile zaten

hayli bilinen markalar...

Oysa adını fazla sık duymuyor olsak da

çok başarılı çocuk kitapları yazan

bir yayınevi daha tanıyorum:

Kaknüs Yayınevi...

Seda Darcan Çiftçi'nin çevirileriyle

Dünya çocuklarının severek okuduğu,

çocukların güzel yüreklerine

daha bir güzellik katacak

ve

onları

bol bol güldürecek,

hayal dünyalarını zenginleştirecek

bu özel kitapları henüz bilmeyen varsa

ben tanıştırma faslına geçeyim:

Bildiğimiz hastane kordirolarından çok çok ama çok farklı...

Tavşan komasına girmiş bir kurt,

zebra çiçeği hastalığına tutulmuş bir at...

Hemşire tavuklarla hastabakıcı tavşanlar...

Koşuşturma kitap boyunca devam ediyor...

Ve

Başhekim Dr.Fil ile Haşere Servisi Cerrahı Dr.Çeçe sineği arasındaki rekabet de...

Bu seri bu kitapla yetinmiyor:

İçeriğindeki

masallar

en az isimleri kadar ilginç..

Artık dev olmak istemeyen dev,

pembe ejderha,mırıldanmayı bilmeyen kedi,

gazoz içmek için tutturan keçi,

kadirşinas yarasa hep bu hikayelerde yaşıyor...

Hayli renkli çizimlerine biz bayılıyoruz...

Kendi öykü cümlelerimizi kuruyoruz

bu resimlere bakarken...

Ve sürekli gülümsüyoruz okurken...

Ama yine de bizim asıl favorimiz şimdi geliyor...:

Cemile...

Okula gitmek istemeyen...

Banyo yapmak istemeyen...

Kötü söz söyleyen...

-ama yanlışlıkla...-

Kabus gören...

Oyuncaklarını paylaşmak istemeyen...

En sevdiği oyuncağıyla canı oyun oynamak istemeyen...

Bizim çocuklarımız gibi bir çocuk işte...

Hele de bu yaşlarda...

Aline de Petingy'nin kahramanını bizlerle yine Seda Hanım tanıştırmış..

Bizim Bücür Cadı bayılıyor bu ''Memile''ye...

İkitelli'den Kozyatağı'na geçtiğim o ilk ve son uzuuuun yolculukta

otobüste yanımızda

''Memile'' olmasaydı ne yapardım bilmiyorum

-iki saati aşkın bir süre boyunca...-

Ama

eğer yaşı az daha büyük çocuklarınıza

ve

hatta size

kitap bakınıyorsanız bu yayınevinden

o zaman tavsiyem bunlar olur:

kesinlikle görmeniz gerekenlerden...

Dünya'nın dört bir köşesinden

Dünya çocuklarının dillerinden

onların

aileleri,yaşamları ve dinlerini

özenler seçilmiş fotoğraflar eşliğinde

tanımak için her biri...

Sıradışı artık çocuk kitapları...

Sanırım Kemalettin Tuğcu okuyarak pişecek bir çocuk nesli yok karşımızda...

Bizim Bücür Cadı kitap sever mi büyüdüğünde bilemiyorum...

Ve hayal dünyası

''Karanfilli Dev Amca''larla yıldızlara uzanacak kadar geniş olur mu...

Tüm bunları sadece umuyorum

ve

diliyorum...