''Yazacak ne kadar çok şey var...Herşeye Dair...Zaman zaman...''

Taksim'de İftar Vakti...

Mon, 14 Sep 2009 15:26:00 +0300

Ramazan iftarlarını dışarıda/restaurantlarda/lokantalarda/fastfoodlarda yapmayı sevmiyorum.
İnanılmaz telaşeli ve tatsız oluyor çünkü herşey..
Oldu bittiye geliveren bir hadiseye dönüşüyor
iftar
ve
beraberinde
yemek yeme olayı...
Buna sohbetlerin eksik kalışı da dahil..
Bir defa
servistekilerin de iftar yapmadığı düşüncesi
rahatsız ediyor başlangıç olarak...
O sebepten
genelde evde, ufak apartiflerde
ve
yakın çevrede olmak daha lezzetli ve keyifli oluyor iftar vakitlerinde...
Bu sene iftar saatleri tam akşam ortasında bulunduğundan
''gezip tozma'' bahanesi
bize iki defa Taksim'de oruç açtırdı.
Her ikisinde de doğru tercihler yapmış olmak
iftarlarımızı lezzetli kıldı.
Paylaşma sebebim biraz da bundan açıkcası..

İlkinde
Turkuaz'ın genç arkadaşlarıyla

keyifli bir muhabbet eşliğinde
iftar saatini azıcık geçe
''Bereket Döner Lokantası''nı tercih ettik..
Azıcık geçe;
.. ( devamı )

Gökçeada.....

Fri, 31 Jul 2009 17:43:00 +0300

Gökçeada'yı seviyorum...
Ayaklarımın kuma deydiği andaki o sıcaklığı
ve
denizin tenime deydiği andaki o serinliği
bu kadar yoğun ve yakıcı hissedebildiğim
müstesna yer olan
Gökçeada'yı çok fazla seviyorum...
Balıklardan korkmadan yüzmeyi kızıma burada öğrettiğim için belki,

Küçük Prens'im de ilk defa kumlarda burada oynadığı için belki,

herkes uykudayken
ve
ben o salıncakla yukarılardayken,
yıldızlara dokunabileceğimi
bu denli güçlü
ancak buradaki gecenin gökyüzünde duyumsayabildiğim için belki...
Herkesin bir şekilde kendi meşgalesine döndüğü
siesta saatlerinde
sadece bu adadayken
dalga seslerine kapılıp
kendi yüreğime sarınıp
sessizliğimle konuşabildiğim için belki...
Hüzünlü bir ada olduğunu düşünüyor olmam da bir sebep olabilir...
Mavisinin duruluğu da...
Rüzgarının asiliği de...
Sevebilmek için nedenler üretiyor da olabilirim aslında..
Ama bir şekilde
Gökçeada'ya yine gittiğim bu yaz;

Cumalardan bir cuma..Günlerden herhangi biri...

Fri, 31 Jul 2009 17:23:00 +0300

Çoğu kez
kırılma noktalarının
hayatımızın nerelerinde olduğunu bilmeden yaşıyoruz.
Mayınlar döşeli oysa yolculuğumuzda;
ufak tefek yada büyük çapta...
Hepimizin hayatında var bunlardan
ama
ya es geçiyoruz yanlarından;
ya usulca temaslarımız zedelemiyor ruhlarımızı
ya da parçalanıyor yüreğimizin en keskin köşesi...
Bir şekilde mayınlara rağmen
yol alıyoruz...

Ve hep en keskin köşesinden su almaya başlıyor yürek..
Veya en kıymetli yanı alev alıyor...
Ya da en sakındığı köşesine çöp batıyor...

Canımızın yanmalarıyla büyüyoruz...
Can acılarımız, yürek sızılarımız ve baş ağrılarımızla...
Zamana direnmek için
çok güçlü bir ruha sahip olmak gerekiyor sanırım..
Tılsımlı ve çok güçlü bir kalbe bir de...

Cuma bugün..
Haftasonuna yakın olduğu için sevdiğim,
hafta başını haber verdiği için ümitlendiğim gün...

Hayırlı Cumalar...

Annelik :Birrrr......Benlik:Sıfır....

Fri, 19 Jun 2009 11:57:00 +0300

Farkettim ki

Bizim bücürler blogumda benden ziyade yaşam buluyorlar…

Şaşırdım diyemem
zira
bu ara hayatımın her alanında bu böyle…

Sonra bu farkedişin hemen ardından

şunu hatırladım;

evet anneliğim
bazen benim elimi bırakıp birkaç adım önden yürümeye devam edebiliyor..

Oysa ben içimdeki tüm ‘’ben’’lerle el ele, kol kola

yürümeyi tercih ediyorum.. ( devamı )

Anne- Kız mutfaktayız...

Thu, 04 Jun 2009 23:02:00 +0300

Bizim mutfağın en önemli ilkesi:boş ve temiz bir tezgahtır…

Çırak eğitimimiz bu cümleyle birkaç ay önce başladığından Bücür Cadı önce tezgaha el attı…

‘’Oooo…Annecim afferim temizmiş burası..’’

ile başladık anne-kız etkinliğimize…

Aslında

kendisi de uyku saatinin geldiğinin farkında olmasına rağmen

Bence....??!!

Thu, 04 Jun 2009 22:27:00 +0300
Pek öyle aman aman bir tercübem yok Allah için iki çocuğa rağmen..

Öyle nasihatlar dizecek,
sayfalar yazacak bir mazisi yok
anneliğimin..
Ama biri sorarsa;
''bebeklerin en çok sevilme tavında oldukları zaman sence hangi saatlerdir ''
diye?
Zerre tereddüt etmeden cevap veririm:

Can Yücel-Kadın...

Fri, 29 May 2009 16:30:00 +0300

Her gün kim bilir kaç kadın görüyorum...
Sokakta, vapurda, okulda, kuaförde, orda, burda...

Ama olmuyor hanımlar, olmuyor!

Kadınlar kadınlığı unutalı daha kaç on yıl oldu ki?

Solaryuma girmeye, çıplak gezmeye,
kariyer hırsıyla yüzlerini
buruşturmaya başlayalı kaç on yıl oldu?
Çevremde gördüğüm kadınlardan bazılarının
birtakım özelliklerini seçtim.
Bunlara,
dizilerdeki, filmlerdeki, romanlardaki kadınların
hoşuma giden özelliklerini ekledim.

Gözlerimi kapadım, Osmanlı zamanından kalma,
hani şu afet-i devran denen kadınları düşündüm.

O nasıl bir cazibedir ki,
peçelerin ardından bile erkekleri aşık eder.
Bir Fransız kadınının zarafetini düşündüm sonra,
bir İspanyol kadınının ateşini
ve
bir Türk köylü kızının tazeliğini..

Kadının güle benzemesi gerektiğine karar verdim sonunda.

Kadının hası güle benzer. Rengiyle, kokusuyla, dikeniyle.

Açın televizyonu, bir tane gül görüyor musunuz?
Kadının hası yumuşak başlı olmaz,
ama ağırbaşlı ve sıcak olur.
Ağırbaşlılıktan kastım, sıkıcılık değil elbet.

Şımarıklığın da hakkını verir.
Ağırbaşlı tebessümleri olur bir de.

Kadın yüzü dediğin mahkeme duvarına benzemeyecek.

Bu tebess&u.. ( devamı )

Asma Kilit...İnikâs...

Tue, 26 May 2009 18:21:00 +0300
İlgili aramalar: müzik - consuelo luz - los biblicos - consuelo - luz - los - biblicos

ORJİNALİ:
Los bilbilicos cantan
con sospiros de amor
mi neshama mi ventura
estan en tu poder

la rosa enflorese
en el mes de mai
mi neshama s’escurese,
sufriendo del amor

mas presto ven palo.. ( devamı )

Gündemdeki konu çözülmüştür...

Fri, 22 May 2009 15:08:00 +0300

Bücür Cadıyı kabak tatlısı olarak servise sunduğum günü anımsıyorum..
Şirin ve bir o kadar da sivri görüntüsüyle
oldukça barışık halde devam etmişti yaşamına..
Ben ondan zor alışmıştım nedense
şükür ki çabuk atlattık...

Şimdi ise savurarak dolaştığı saçlarını
değil kazıtmak
uçlarından aldırırken bile ikna edilmesi gerekiyor...

Ne hikmetse çevremdeki babalar
pek bir meraklı bu ''Kabak Tatlı''larına...
Bizim Küçük Prens
uzun kahkülleri
ve
yer yer dökülen saçlarıyla
gittikçe karmaşıklaşan baş haritasını önümüze ne vakit serse
''Ben bunu bi kazıyayım...''diyor babamız...
Sanki muhallebi tenceresinin dibi...

Tüm iştahıyla bekleyen babamızı durdurmak
her geçen gün zorlaştığından

bu sabah ofise geçmeden
yol rotasını değiştirip
bir kuaföre giriverdim...

Kaç gündür amcamızdan talep ettiğim
şu bilindik saç kısaltan ale.. ( devamı )

Merak konusudur

Sat, 16 May 2009 11:47:00 +0300

Danimarkalı Cryos şirketi yöneticisi Ole Schou bugünkü hürriyete açıklama yapmış buradan konu hakkında bilgi sahibi olmayı tercih edenlere özet geçmek gerekirse
şöyle ki:
Türkiye’den de birçok müşterileri varmış, bu müşteriler ’Türk donör’ tercih ediyorlarmış ama ellerinde tek Türk bağışçısı olduğu için, müşterilerinin çoğunun çocuğunun ’anonim babası’nın da bu Türk donörmüş.
Şimdi....
Bu konuya dair kişisel görüşüm elbetteki karşı olduğuma dair...
Ama şu ara gündemde sipariş bebekler,
ısmarlama hamilelikler dolanır ve
Ahmet Hakan da dahil herkes bu konuda ortalığa fikir beyanatında bulunurken
ister istemez aklıma şöyle bir soru geliyor
ilgili makamlara sorulmak üzere...
Özellikle küçük yaş ve akraba evliliğine
inanılmaz bir şiddetle(!) karşı çıkan bu destek kesimi sorum şudur:
Leyla Bilginel'in oğlu Güner Özkul'un olası kızı ile evlenirse
muhtemel babalarının ortak olma ihtimali bu denli yüksek iken....
Bu durumda bu iki anne nasıl bir tepki gösterecektir?
Yada iki genç yüreklerine taş basıp
kavuşamama acısıyla
anneleri gibi Türk Magazin tarihine mi geçeceklerdir?
Merak ve endişe içerisinde beklemekteyim...
Sanırım Güner Özkul'un bebeği kız olursa
yada
kullanılan banka farklıysa
yada
bu aşk günü.. ( devamı )